หากท่านพอจะมีเวลา ลองอ่านต่อสักนิดครับ
อาจจะเป็นคนละเรื่อง แต่เป็นคนละเรื่องเดียวกัน
17 มี.ค.2569 วันนี้ผมเกิดมาได้ 78 ปี 3 เดือน 16 วัน เพิ่งเคยเข้านอนพัก รักษาตัว(Admit) ใน
โรงพยาบาล
เป็นครั้งแรกในชีวิต เวียนศีรษะ, อาเจียน ภรรยาและหลาน ๆ พาส่งโรงพยาบาลลำปาง
แพทย์ให้ Admit ดูอาการ มีปัญหาเกี่ยวกับเส้นเลือดในสมองนิดหน่อย
มีพยาบาลคนหนึ่ง
เดินมาหาผมที่เตียง ยกมือไหว้ กล่าวสวัสดี แล้วบอกผมว่า
"ตอนหนูเรียนพยาบาลชั้นปีที่ 1
หนูได้รับทุนการศึกษา อาจารย์โสภณ - อาจารย์มณเฑียร ค่ะ"
ผมก็จำไม่ได้ ผมเคยบริจาคทุนการศึกษา
แก่วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครลำปาง
โดยไม่ระบุตัวบุคคลที่รับทุน มาหลายปีแล้ว
บัดนี้ เด็กชั้นปีที่ 1 คนนั้น สำเร็จการศึกษาแล้ว
ได้เป็นพยาบาลวิชาชีพ ได้มาดูแลรักษาพยาบาลผมในตอนแก่ คงไม่ใช่เหตุบังเอิญ จักรวาล
คงจัดสรรให้เราได้มาพบกันอีก ขอขอบคุณ ที่ไม่ลืมครู
ขอชื่นชมในความกตัญญูของหนู
ขอให้
ปารณีย์ ธิยาว มีความสุขความเจริญ ยิ่ง ๆ ขึ้นไป เทอญ
การเจ็บป่วยของผมครั้งนี้ ประทับใจ
ในแพทย์, พยาบาล, เจ้าหน้าที่ ของโรงพยาบาลลำปางทุกท่าน
ที่ให้การดูแลรักษาผมด้วยน้ำใจไมตรีอันดียิ่ง ขอชื่นชมด้วยความจริงใจ
ขอขอบคุณภรรยา ลูก, หลาน,
ที่คอยแวะเวียนไปเยี่ยมเสมอ, ตลอดจน น้อง ๆ ญาติ มิตร ทุกคนที่ส่งกำลังใจให้ด้วยความรักและห่วงใยกัน
นอนพักรักษา อยู่ 2 คืน อาการปกติแล้วก็กลับบ้าน เมื่อ 19 มี.ค. 2569
Please click the Back symbol (
, 
) on your web browser
to return to the previous page.
You are visitor number
Since: May 24, 2026
.
